Over mij

De wind die het vuur aanwakkerde

Mijn vader en ik deelden de fascinatie voor wat er rond het sterven gebeurt, en voor de vraag wat er daarna komt. Hij werkte jarenlang als vrijwilliger in een hospice en was daarvoor rouw- en verliesbegeleider. De interesse zat ongetwijfeld al in mij, maar hij was als de wind die het vuurtje verder heeft doen aanwakkeren.

In 2023 stierf hij. En hoe tegenstrijdig het misschien ook klinkt: zijn laatste levensfase, en de eerste tijd na zijn overgaan, horen bij de mooiste periodes van mijn leven. We hebben die tijd, met alle emoties die erbij hoorden, in openheid met elkaar doorgebracht. Hoe verdrietig ook, het was een liefdevolle tijd.

Ik weet daardoor van binnenuit dat er rond het sterven niet alleen verlies te vinden is, maar ook openheid, nabijheid en licht. Dat is de ervaring die ik meedraag, iedere keer dat ik bij iemand aan tafel of aan bed zit.

Van de buitenwereld naar binnen

Ik werkte vijftien jaar in de saleswereld, tot het leven mij stilzette en er een keerpunt kwam: het begin van een lange innerlijke weg, langs therapie en lichaamswerk, stilteretraites en meditatie. Onderweg ontdekte ik het schilderen, en daarin een eigen vorm van stilte.

Tegenwoordig werk ik als jongerencoach met alleenstaande minderjarige asielzoekers: jonge mensen die alles achterlieten en tussen twee werelden leven. Ook dat is, als je er goed naar kijkt, begeleiding in een tussenfase. En onder de naam Bardo Coaching begeleidde ik mensen bij de overgangen in hun leven; een praktijk die nu, met dit werk, thuiskomt bij waar de naam altijd al over ging.